Dodaj do mojego indeksu leków »

Dialginum (Metamizole) preparaty:

Nazwa handlowa Postać Dawka Opakowanie 75+ Odpłatność Opłata pacjenta (zł) Cena 100% (zł) Wskazania refundacyjne Opis leku
Dialginum (OTC) proszek do sporządzania roztworu doustnego 500 mg 6 saszetek 75+: n.d. Odpłatność: 100% Opłata pacjenta (zł): 9,40 Cena 100% (zł): 9,40 Wskazania refundacyjneOpis profesjonalny

Dialginum

Opis profesjonalny

Informacja dla pacjenta

Opis produktu stanowi wyciąg z ulotki dołączonej do opakowania

Chemax Pharma Ltd.

CO ZAWIERA DIALGINUM?

1 saszetka Dialginum zawiera 500 mg metamizolu sodowego w postaci metamizolu sodowego jednowodnego.

JAK DZIAŁA DIALGINUM?

Metamizol jest lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym.

KIEDY STOSOWAĆ DIALGINUM?

Lek Dialginum jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu bólu różnego pochodzenia o dużym nasileniu oraz w gorączce, gdy zastosowanie innych leków jest niewskazane lub nieskuteczne w: bólach głowy, migrenie, bólach zębów, bólach mięśni i stawów, bólach pourazowych i pooperacyjnych, bólach wywołanych kolką nerkową, kolkach dróg żółciowych, bólach w chorobach nowotworowych, gorączce.

JAK STOSOWAĆ DIALGINUM?

Lek należy zawsze stosować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dorośli
Dawkowanie jest uzależnione od natężenia bólu lub gorączki i indywidualnej wrażliwości pacjenta na metamizol. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę w możliwie najkrótszym czasie.
W bólach występujących sporadycznie i w gorączce dawka jednorazowa wynosi od 500 do 1000 mg (1 do 2 saszetek Dialginum). Maksymalna jednorazowa dawka doustna wynosi 1 g (2 saszetki); dawkę można powtarzać do 3 razy w ciągu doby. Maksymalna dawka dobowa wynosi 3 g (6 saszetek). Leku Dialginum nie stosować dłużej niż 3-5 dni bez konsultacji z lekarzem lub niezwłocznie udać się do lekarza, gdy mimo przyjęcia leku, objawy nasilają się.
Dzieci i młodzież
Lek Dialginum nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży.
Osoby w podeszłym wieku, pacjenci w złym stanie ogólnym i z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów w złym stanie ogólnym i z zaburzeniami czynności nerek dawkę leku Dialginum należy zmniejszyć. Brak danych na temat długotrwałego stosowania metamizolu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Pacjenci z zaburzeniami wątroby powinni unikać dużych dawek podawanych wielokrotnie. Krótkotrwałe stosowanie leku nie wymaga zmniejszenia dawki. Brak danych na temat długotrwałego stosowania metamizolu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby.
Sposób podawania
Lek należy stosować podczas lub bezpośrednio po posiłkach. Zawartość saszetki należy rozpuścić w szklance wody i wypić natychmiast po rozpuszczeniu, w czasie nie dłuższym niż 5 minut (lek rozpuszczony, a nie wypity w ciągu 5 minut, należy wylać).

KIEDY DIALGINUM NIE MOŻE BYĆ STOSOWANY?

Leku Dialginum nie należy podawać pacjentom z uczuleniem (nadwrażliwością) na substancję czynną (metamizol), inne pochodne pirazolonu i pirazolidyny (np. propyfenazon, fenazon lub fenylobutazon), szczególnie, jeśli po zastosowaniu któregoś z tych leków wystąpiła agranulocytoza, lub na którykolwiek z pozostałych składników leku. Metamizolu nie należy stosować, jeśli u pacjenta występuje zespół astmy analgetycznej lub rozpoznano nietolerancję na leki przeciwbólowe objawiające się pokrzywką, obrzękiem naczynioworuchowym, tj. pacjenci, którzy reagują skurczem oskrzeli lub inną reakcją anafilaktoidalną na salicylany, paracetamol lub inne nieopioidowe leki przeciwbólowe, w tym niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak: diklofenak, ibuprofen, indometacyna lub naproksen. Lek Dialginum jest również przeciwwskazany, jeśli u pacjenta występuje uczulenie na niesteroidowe leki przeciwzapalne; jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby nerek lub wątroby, ostra porflria wątrobowa; jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności szpiku kostnego (np. po zastosowaniu leków obniżających odporność organizmu) lub zmiany w obrazie morfologicznym krwi (takie jak leukopenia lub agranulocytoza), lub niedokrwistość; po leczeniu cytostatykami; jeśli u pacjenta występuje wrodzony niedobór enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Nie należy stosować leku Dialginum jednocześnie z innymi lekami z grupy pochodnych pirazolonu i pirazolidyny (fenylobutazon, oksyfenbutazon). Metamizolu nie wolno stosować u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią. Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży. W czasie przyjmowania metamizolu nie wolno spożywać alkoholu (alkohol może zwiększać działania niepożądane leku).

JAKIE SĄ OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI PODCZAS STOSOWANIA DIALGINUM?

Jeśli po upływie 3-5 dni objawy nasilą się lub nie ustąpią, należy skontaktować się z lekarzem. Lek Dialginum należy natychmiast odstawić i zgłosić się do lekarza w razie wystąpienia objawów agranulocytozy (np. podwyższona temperatura ciała połączona z dreszczami, bólem gardła, trudnościami w połykaniu i owrzodzeniami w jamie ustnej, nosa, gardła, narządów płciowych i odbytnicy), małopłytkowości (wybroczyny na skórze i śluzówkach, krwiaki, nawracające krwawienia z dziąseł, nosa, przewodu pokarmowego), pancytopenii (znaczne zmniejszenie ilości wszystkich komórek krwi), ciężkiej reakcji skórnej (zespół Stevens-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielania się naskórka). W razie konieczności długotrwałego stosowania leku lekarz bezwzględnie zaleci wykonanie badań oceniających morfologię krwi. Podczas stosowania metamizolu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów: ze skurczowym ciśnieniem tętniczym mniejszym niż 100 mm Hg, chorobami serca i zaburzeniami krążenia (np. zawał serca, choroba wieńcowa lub urazy wielonarządowe), zwężeniem naczyń domózgowych, zmniejszoną objętością krwi krążącej, u pacjentów odwodnionych, z wysoką gorączką; z niewydolnością nerek lub wątroby; z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy; z astmą oskrzelową lub astmę analgetyczną lub nietolerancją leków przeciwbólowych (szczególnie z towarzyszącym polipowatym zapaleniem śluzówki nosa i zatok); z chorobami alergicznymi (w tym atopowymi, przewlekłą pokrzywką); z nietolerancję alkoholu w reakcji nawet na niewielkie ilości alkoholu, co może wskazywać na nierozpoznaną wcześniej astmę analgetyczną.

JAK STOSOWAĆ DIALGINUM Z INNYMI LEKAMI?

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych aktualnie lub ostatnio, w tym również o lekach, które wydawane są bez recepty i suplementach diety.
Szczególnie istotne jest poinformowanie lekarza o stosowaniu następujących leków: leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, doustnych leków przeciwcukrzycowych, fenytoiny, sulfonamidów przeciwbakteryjnych, cyklosporyny, barbituranów (np. fenobarbital), inhibitorów MAO (np. selegilina, moklobemid), chloropromazyny, litu, leków obniżających ciśnienie tętnicze (np. kaptopryl), metotreksatu, a także spożywaniu alkoholu. Stosowanie metamizolu jest przeciwwskazane z lekami z grupy pochodnych pirazolonu i pirazolidyny (fenylobutazon, oksyfenbutazon).

CZY MOŻNA STOSOWAĆ DIALGINUM W CIĄŻY I OKRESIE KARMIENIA PIERSIĄ?

Stosowanie leku Dialginum w ciąży oraz w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

JAKIE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE MOGĄ WYSTĄPIĆ PODCZAS STOSOWANIA DIALGINUM?

Należy natychmiast odstawić lek Dialginum i wezwać pomoc lekarską w razie wystąpienia objawów reakcji anafilaktycznej, np. obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła powodujący utrudnienie połykania lub oddychania, ciężki skurcz oskrzeli, zmiany skórne i śluzowe, jak świąd, pieczenie, zaczerwienienie, pokrzywka oraz wstrząs anafilaktyczny. Należy natychmiast odstawić lek Dialginum i zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią następujące ciężkie działania niepożądane: zespół Stevens-Johnsona (pęcherze przechodzące w nadżerki, na śluzówkach jamy ustnej, spojówek, narządów płciowych); toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zmiany rumieniowo-pęcherzowe w obrębie skóry i śluzówek prowadzące do spełzania dużych powierzchni naskórka i obnażenia dużych powierzchni skóry); agranulocytoza (objawiająca się wysoką gorączką, dreszczami, bólem gardła, trudnościami w połykaniu oraz stanami zapalnymi śluzówek jamy ustnej, nosa, gardła, narządów płciowych i odbytnicy).
Pozostałe działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas stosowania metamizolu: niezbyt często - wysypka polekowa, nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego; rzadko – wysypka (np. grudkowo-plamkowa), padaczkopodobne drgawki po dużych dawkach leku, atak astmy, skurcz oskrzeli, duszności, leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi), plamica; bardzo rzadko - astma analgetyczna, małopłytkowość (krwiaki, krwawienia), nagłe pogorszenie czynności nerek z białkomoczem, skąpomoczem lub bezmoczem włącznie, ostra niewydolność nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, pancytopenia, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; ponadto - nudności, wymioty, bóle brzucha, podrażnienie żołądka, biegunka, suchość w ustach, uszkodzenie wątroby, cholestaza, żółtaczka, bóle i zawroty głowy, zmniejszenie apetytu, tachykardia, sinica, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość aplastyczna, uszkodzenie szpiku. U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lek wywołuje hemolizę krwinek.

CO ZROBIĆ W PRZYPADKU PRZEDAWKOWANIA DIALGINUM?

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, który podejmie odpowiednie działania. Podczas przedawkowania metamizolu mogą wystąpić zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia słuchu, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia świadomości, śpiączka, drgawki czy zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca (tachykardia). Przedawkowanie metamizolu może spowodować także bóle brzucha, wymioty, nadżerki śluzówki żołądka i dwunastnicy, krwawienia, perforacje, uszkodzenie komórek wątrobowych, śródmiąższowe zapalenie nerek, martwicę cewek nerkowych oraz skurcz oskrzeli. Odnotowano przypadki wystąpienia wysypki, pokrzywki, obrzęku, złuszczającego zapalenia oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka. Po przyjęciu bardzo dużych dawek, wydalanie kwasu rubazonowego może powodować czerwone zabarwienie moczu. Opisywano także wystąpienie zaburzeń morfologii krwi, jak np. uszkodzenie szpiku leukopenię, małopłytkowość lub niedokrwistość aplastyczną.

CZY DIALGINUM WPŁYWA NA PROWADZENIE POJAZDÓW I OBSŁUGIWANIE MASZYN?

W zalecanym zakresie dawkowania nie zaobserwowano upośledzenia zdolności koncentracji i reagowania. W przypadku stosowania większych dawek należy zachować ostrożność i zrezygnować z obsługi maszyn, prowadzenia pojazdów lub wykonywania czynności obciążonych ryzykiem.

JAK PRZECHOWYWAĆ DIALGINUM?

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Opracowanie: mgr farm. Ilona Ślugaj, współpraca dr n. med. Krzysztof Piwowarczyk


ZGŁASZANIE DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych - e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Formularz do zgłaszania działań niepożądanych można pobrać na stronie: http://dn.urpl.gov.pl/dn-zgloszenia-dzialan-niepozadanych