Esomeprazol Ortanol (Esomeprazole)

Esomeprazol Ortanol - skład

1 tabletka dojelitowa zawiera 20 mg ezomeprazolu (w postaci soli sodowej). 1 tabletka zawiera 20-22,9 mg sacharozy.

Esomeprazol Ortanol - wskazania

Lek Esomeprazol Ortanol jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu objawów refluksu (np. zgagi i zarzucania kwaśnej treści żołądkowej) u osób dorosłych.

Esomeprazol Ortanol - dawkowanie

• Dorośli
  Zalecana dawka to 20 mg ezomeprazolu (1 kapsułka) na dobę. Aby wystąpiło złagodzenie objawów, może być konieczne przyjmowanie kapsułek przez 2-3 kolejne dni. Leczenie trwa do 2 tygodni. Po całkowitym ustąpieniu objawów leczenie należy zakończyć. Jeśli objawy choroby nie ustąpią w ciągu 2 tygodni nieprzerwanego leczenia, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.
• Dzieci i młodzież
  Stosowanie leku Esomeprazol Ortanol u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w krótkotrwałym leczeniu objawów refluksu żołądkowo-przełykowego nie jest odpowiednie.

Osoby w podeszłym wieku (≥ 65 lat)

U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka maksymalna wynosi 20 mg ezomeprazolu.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na ograniczone doświadczenie w stosowaniu ezomeprazolu u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u tych pacjentów lek należy stosować z ostrożnością.

Sposób podawania

Lek można przyjmować o dowolnej porze dnia, z posiłkiem albo na pusty żołądek. Kapsułkę należy połykać w całości, popijając połową szklanki wody. Kapsułek nie wolno żuć, kruszyć ani otwierać.

Esomeprazol Ortanol - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, pochodne benzoimidazolu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą leku. Ezomeprazolu nie wolno stosować jednocześnie z nelfinawirem.

Esomeprazol Ortanol - ciąża i karmienie piersią

Należy unikać stosowania leku Esomeprazol Ortanol podczas ciąży. W okresie karmienia piersią nie należy stosować ezomeprazolu.

Esomeprazol Ortanol - działania niepożądane

Często: ból głowy; ból brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcie, nudności lub wymioty, polipy dna żołądka (łagodne).
Niezbyt często: obrzęki obwodowe; bezsenność; zawroty głowy, parestezje, senność; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; suchość błony śluzowej jamy ustnej; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zapalenie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka.
Rzadko: leukopenia, trombocytopenia; reakcje nadwrażliwości (np. gorączka, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcja anafilaktyczna lub wstrząs); hiponatremia; pobudzenie, splątanie, depresja; zaburzenia smaku; niewyraźne widzenie; skurcz oskrzeli; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, kandydoza żołądka i jelit; zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez niej; łysienie, nadwrażliwość na światło; bóle stawów, bóle mięśni; złe samopoczucie, zwiększona potliwość.
Bardzo rzadko: agranulocytoza, pancytopenia; agresja, omamy; niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z wcześniej istniejącą chorobą wątroby; rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS); osłabienie siły mięśniowej; śródmiąższowe zapalenie nerek; ginekomastia.
Częstość nieznana: hipomagnezemia; mikroskopowe zapalenie jelita grubego; podostra postać skórna tocznia rumieniowatego.

Esomeprazol Ortanol - środki ostrożności

W przypadku istotnego, niezamierzonego zmniejszenia masy ciała, nawracających wymiotów, utrudnionego połykania, krwawych wymiotów lub smolistych stolców, a w przypadku podejrzenia lub rozpoznania owrzodzenia żołądka, należy wykluczyć obecność nowotworu złośliwego, ponieważ leczenie ezomeprazolem może łagodzić objawy i opóźniać rozpoznanie. Pacjenci z długotrwałymi, nawracającymi objawami niestrawności lub zgagi, powinni zgłaszać się do lekarza w regularnych odstępach. Pacjenci nie powinni przyjmować leku Esomeprazol Ortanol długotrwale zapobiegawczo.
Stosowanie inhibitorów pompy protonowej jest związane ze sporadycznym występowaniem postaci skórnej tocznia rumieniowatego. Należy rozważyć możliwość przerwania stosowania leku Esomeprazol Ortanol, jeśli pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni słonecznych, z jednoczesnym bólem stawów.
W związku z leczeniem ezomeprazolem zgłaszano bardzo rzadko ciężkie skórne działania niepożądane; ezomeprazol należy odstawić natychmiast po wystąpieniu objawów ciężkiej reakcji skórnej i w razie konieczności zapewnić dodatkową opiekę medyczną i ścisłe monitorowanie; nie należy podejmować ponownej próby leczenia ezomeprazolem pacjentów, u których pojawiły się ciężkie skórne działania niepożądane.
Jednoczesne stosowanie ezomeprazolu z atazanawirem nie jest zalecane; jeżeli jednoczesne stosowanie atazanawiru z ezomeprazolem jest niezbędne, zaleca się uważne monitorowanie kliniczne pacjenta oraz zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg i podanie 100 mg rytonawiru; nie należy stosować dawki ezomeprazolu większej niż 20 mg. Podczas rozpoczynania oraz kończenia leczenia ezomeprazolem, należy wziąć pod uwagę możliwość interakcji ezomeprazolu z lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP2C19. Należy unikać jednoczesnego stosowania ezomeprazolu oraz klopidogrelu. Pacjenci nie powinni jednocześnie przyjmować innego leku z grupy inhibitorów pompy protonowej lub antagonisty receptorów H2. Zmniejszona kwaśność treści żołądkowej podczas leczenia ezomeprazolem może zmniejszać lub zwiększać wchłanianie leków, których wchłanianie jest zależne od pH wewnątrz żołądka; wchłanianie leków takich jak ketokonazol, itrakonazol oraz erlotynib podczas leczenia ezomeprazolem może się zmniejszać, a wchłanianie digoksyny podczas leczenia ezomeprazolem może się zwiększać.

Esomeprazol Ortanol - prowadzenie pojazdów

Ezomeprazol ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Reakcje niepożądane, jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia, występują niezbyt często; w przypadku ich wystąpienia, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.