Dodaj do mojego indeksu leków »

Ranimax Teva (Ranitidine) preparaty:

Nazwa handlowa Postać Dawka Opakowanie 75+ Odpłatność Opłata pacjenta (zł) Cena 100% (zł) Wskazania refundacyjne Opis leku
Ranimax Teva (OTC) tabletki powlekane 150 mg 10 szt. 75+: n.d. Odpłatność: 100% Opłata pacjenta (zł): 7,50 Cena 100% (zł): 7,50 Wskazania refundacyjneOpis profesjonalny
Ranimax Teva (OTC) tabletki powlekane 150 mg 20 szt. 75+: n.d. Odpłatność: 100% Opłata pacjenta (zł): 9,50 Cena 100% (zł): 9,50 Wskazania refundacyjneOpis profesjonalny
Ranimax Teva (OTC) tabletki powlekane 150 mg 30 szt. 75+: n.d. Odpłatność: 100% Opłata pacjenta (zł): 15,70 Cena 100% (zł): 15,70 Wskazania refundacyjneOpis profesjonalny

Ranimax Teva

Opis profesjonalny

Informacja dla pacjenta

Opis produktu stanowi wyciąg z ulotki dołączonej do opakowania

Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.

CO ZAWIERA RANIMAX TEVA

1 tabletka powlekana zawiera 150 mg ranitydyny w postaci chlorowodorku. Lek zawiera laktozę - jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

WŁAŚCIWOŚCI LEKU

Ranitydyna hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku, co powoduje ustąpienie dolegliwości związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego: nadkwaśności, zgagi, bólów w nadbrzuszu.

KIEDY STOSUJE SIĘ RANIMAX TEVA

Lek wskazany jest do stosowania w objawowym leczeniu nawracających dolegliwości dyspeptycznych nie związanych z chorobą organiczną przewodu pokarmowego, takich jak zgaga, nadkwaśność soku żołądkowego, bóle w nadbrzuszu.

JAK STOSOWAĆ LEK

Lek należy zawsze stosować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dorośli i młodzież od 16 lat
W przypadku występowania nawracających objawów dyspeptycznych należy zastosować 1 tabletkę, w razie potrzeby 2 razy na dobę. Nie należy stosować więcej niż 2 tabletki leku na dobę. Leku nie należy stosować bez konsultacji z lekarzem dłużej niż 2 tygodnie.
Dzieci i młodzież
Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Pacjenci z niewydolnością nerek powinni skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Sposób podawania
Tabletkę należy połknąć w całości, popijając niewielką ilością wody.

KIEDY RANIMAX TEVA NIE MOŻE BYĆ STOSOWANY

Leku nie należy podawać pacjentom z uczuleniem (nadwrażliwością) na substancję czynną (ranitydynę), na innego antagonistę receptora histaminowego H2 lub na którykolwiek z pozostałych składników leku. Nie stosować leku, jeśli u pacjenta stwierdzono w wywiadzie marskość wątroby z nadciśnieniem wrotnym.

OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

Jeśli dolegliwości nie ustępują po 2 tygodniach leczenia, należy zasięgnąć porady lekarza. Stosowanie leków z grupy antagonistów receptorów histaminowych H2 może maskować objawy związane z rakiem żołądka i przez to opóźnić rozpoznanie tej choroby. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność, stosując ranitydynę u pacjentów, u których dolegliwości dyspeptyczne nie występowały wcześniej lub zmieniły charakter, a także u osób, u których wraz z dolegliwościami dyspeptycznymi występuje chudnięcie. Ranitydynę należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów po przebytej chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy; z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek; z porfirią; ze współistniejącymi chorobami leczonymi innymi lekami przepisanymi przez lekarza. U pacjenta z zaburzeniami czynności nerek lekarz zmniejszy odpowiednio dawkę leku, indywidualnie dla każdego pacjenta. Nagłe wystąpienie uczucia ściskania w klatce piersiowej, świszczący oddech, wysypka, świąd powiek i twarzy mogą być objawami uczulenia na lek. Palenie tytoniu zmniejsza skuteczność stosowania ranitydyny, dlatego zaleca się zaprzestanie palenia.

STOSOWANIE Z INNYMI LEKAMI

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych aktualnie lub ostatnio, w tym również o lekach, które wydawane są bez recepty i suplementach diety.
Ranitydyna może powodować zmniejszenie wchłaniania ketokonazolu i innych leków, których wchłanianie zależy od kwaśności soku żołądkowego - podczas jednoczesnego stosowania należy zachować przynajmniej 2 godziny przerwy. Sukralfat w dawkach powyżej 2 g zmniejsza wchłanianie leków z grupy antagonistów receptorów histaminowych H2. Leki średnio silnie i silnie zobojętniające treść żołądkową podane równocześnie z ranitydyną mogą zmniejszać jej wchłanianie - jeśli wskazane jest stosowanie takich leków, nie należy ich przyjmować w ciągu 1 godziny przed przyjęciem lub po przyjęciu dawki ranitydyny. Ranitydyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, takich jak warfaryna, dlatego należy ściśle kontrolować czas protrombinowy w trakcie jednoczesnego leczenia tymi lekami. Ranitydynę i niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen) należy stosować pod kontrolą lekarza; szczególnie dotyczy to osób w podeszłym wieku i osób z chorobą wrzodową w wywiadzie.

STOSOWANIE W CIĄŻY I OKRESIE KARMIENIA PIERSIĄ

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Niezbyt często mogą wystąpić: ból brzucha, zaparcia, nudności lub wymioty. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, gorączka, niedociśnienie tętnicze, ból w klatce piersiowej), przemijające i odwracalne zmiany aktywności enzymów wątrobowych w testach diagnostycznych; wysypka; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi. Bardzo rzadko: zmiany morfologii krwi (leukopenia, trombocytopenia); agranulocytoza lub pancytopenia; wstrząs anafilaktyczny; odwracalne splątanie, depresja i omamy; bóle głowy, zawroty głowy i przemijające mimowolne zaburzenia ruchowe; odwracalne niewyraźne widzenie; zwolnienie częstości akcji serca, blok przedsionkowo-komorowy (zaburzenia przewodnictwa w sercu), przyspieszenie akcji serca; zapalenie naczyń; ostre zapalenie trzustki; biegunka, zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez; rumień wielopostaciowy, łysienie; ostre śródmiąższowe zapalenie nerek; odwracalna impotencja, ginekomastia - nadmierny rozrost gruczołów piersiowych u mężczyzn i mlekotok; bóle stawów i mięśni. Donoszono również o przypadkach zespołu Stevens-Johnsona; duszność, zaburzenia smaku, stany splątania, niepokój ruchowy, omamy wzrokowe i słuchowe; bóle w nadbrzuszu, wzdęcia lub odbijanie, pojedyncze przypadki nadmiernego wydzielania gastryny; świąd skóry; obniżenie libido u mężczyzn; zakażenia górnego odcinka układu oddechowego, katar, grypa i objawy grypopodobne.

PRZEDAWKOWANIE LEKU

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

WPŁYW LEKU NA PROWADZENIE POJAZDÓW I OBSŁUGIWANIE MASZYN

Lek nie powoduje zwykle upośledzenia zdolności kierowania pojazdami oraz wykonywania innych czynności wymagających wzmożonej uwagi. Pogorszenie sprawności psychofizycznej może wystąpić, jeżeli pojawią się takie objawy niepożądane, jak zawroty głowy, senność, stany splątania, niewyraźne widzenie.

PRZECHOWYWANIE LEKU

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Opracowanie: mgr farm. Ilona Ślugaj, współpraca dr n. med. Krzysztof Piwowarczyk


ZGŁASZANIE DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych - e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Formularz do zgłaszania działań niepożądanych można pobrać na stronie: http://dn.urpl.gov.pl/dn-zgloszenia-dzialan-niepozadanych