Dodaj do mojego indeksu leków »

Tussidex (Dextromethorphan, Dekstrometorfan) preparaty:

Nazwa handlowa Postać Dawka Opakowanie 75+ Odpłatność Opłata pacjenta (zł) Cena 100% (zł) Wskazania refundacyjne Opis leku
Tussidex (OTC) kapsułki miękkie 30 mg 15 szt. 75+: n.d. Odpłatność: 100% Opłata pacjenta (zł): 8,20 Cena 100% (zł): 8,20 Wskazania refundacyjneOpis profesjonalny
Tussidex mite (OTC) kapsułki miękkie 15 mg 15 szt. 75+: n.d. Odpłatność: 100% Opłata pacjenta (zł): 7,20 Cena 100% (zł): 7,20 Wskazania refundacyjneOpis profesjonalny

Tussidex

Opis profesjonalny

Informacja dla pacjenta

Opis produktu stanowi wyciąg z ulotki dołączonej do opakowania

Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej HASCO-LEK S.A.

CO ZAWIERA TUSSIDEX LUB TUSSIDEX MITE

Tussidex
1 kapsułka zawiera 30 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Lek zawiera sorbitol - jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek zawiera glikol propylenowy i czerwień koszenilową, które mogą powodować reakcje alergiczne.
Tussidex mite
1 kapsułka zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Lek zawiera sorbitol - jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek zawiera glikol propylenowy i czerwień koszenilową, które mogą powodować reakcje alergiczne.

WŁAŚCIWOŚCI LEKU

Dekstrometorfan działa przeciwkaszlowo. Hamuje odruch kaszlowy w ośrodkowym układzie nerwowym. Zmniejsza częstość i natężenie kaszlu bez względu na przyczynę.

KIEDY STOSUJE SIĘ TUSSIDEX LUB TUSSIDEX MITE

Lek jest stosowany doraźnie w objawowym leczeniu ostrego, suchego kaszlu, niezwiązanego z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych.

JAK STOSOWAĆ LEK

Lek należy zawsze stosować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dorośli i dzieci powyżej 12 lat
TUSSIDEX
Zazwyczaj stosuje się 1 kapsułkę co 6-8 godzin. Nie należy przyjmować więcej niż 4 kapsułki (120 mg bromowodorku dekstrometorfanu) na dobę. Nie należy stosować dawek większych niż zalecane. U młodzieży w wieku od 12 do 16 lat lek należy podawać tylko na zalecenie lekarza.
TUSSIDEX MITE
Zazwyczaj stosuje się 1-2 kapsułki co 6-8 godzin. Nie należy przyjmować więcej niż 8 kapsułek (120 mg bromowodorku dekstrometorfanu) na dobę. Nie należy stosować dawek większych niż zalecane. U młodzieży w wieku od 12 do 16 lat lek należy podawać tylko na zalecenie lekarza.
Dzieci
Leku Tussidex i Tussidex mite nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby należy zmniejszyć dawki leku.

KIEDY TUSSIDEX LUB TUSSIDEX MITE NIE MOŻE BYĆ STOSOWANY

Leku nie należy podawać pacjentom z uczuleniem (nadwrażliwością) na substancję czynną (dekstrometorfan) lub na którykolwiek z pozostałych składników leku. Leku nie należy stosować, jeśli pacjent aktualnie przyjmuje jednocześnie leki z grupy inhibitorów MAO (leki stosowane m.in. w depresji) lub przyjmował takie leki w ciągu ostatnich 14 dni. Nie stosować, jeśli u pacjenta występuje: astma oskrzelowa; przewlekły kaszel, rozedma płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli; niewydolność oddechowa lub ryzyko jej wystąpienia; ciężka niewydolność wątroby. Dekstrometorfanu nie należy stosować, jeśli występuje kaszel z odkrztuszaniem. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat oraz u kobiet karmiących piersią.

OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

Jeśli kaszel nie ustępuje w ciągu 7 dni mimo stosowania leku albo choroba przebiega z gorączką, bólem głowy lub wysypką, należy skontaktować się z lekarzem. Należy sprawdzić, czy inne równocześnie przyjmowane leki nie zawierają dekstrometorfanu (ryzyko przedawkowania). Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby. Nie należy stosować dawek większych niż zalecane.

STOSOWANIE Z INNYMI LEKAMI

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych aktualnie lub ostatnio, w tym również o lekach, które wydawane są bez recepty i suplementach diety.
Dekstrometorfanu nie należy przyjmować w trakcie leczenia inhibitorami MAO oraz w ciągu 14 dni po zakończeniu leczenia takimi lekami. Dekstrometorfanu nie należy stosować równocześnie z innymi lekami zawierającymi dekstrometorfan (ryzyko przedawkowania). Przed zastosowaniem dekstrometorfanu należy poradzić się lekarza, jeśli pacjent przyjmuje następujące leki: chinidyna, amiodaron, fluoksetyna. Konieczna jest konsultacja lekarza, jeśli jednocześnie pacjent przyjmuje leki uspokajające, nasenne lub przeciwlękowe. W czasie stosowania dekstrometorfanu nie należy pić alkoholu oraz przyjmować leków zawierających alkohol.

STOSOWANIE W CIĄŻY I OKRESIE KARMIENIA PIERSIĄ

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Nie należy stosować leku u kobiet karmiących piersią.

MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

W trakcie stosowania leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane: senność, zawroty głowy, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle żołądka, zaparcia). Mogą także wystąpić reakcje alergiczne: wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli (powodujący trudności w oddychaniu lub świszczący oddech). Może wystąpić uzależnienie od dekstrometorfanu, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu dużych dawek leku.

PRZEDAWKOWANIE LEKU

W przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Objawami przedawkowania dekstrometorfanu są: dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, pobudzenie nerwowe, niepokój, drażliwość, a także zaburzenie czynności oddechowej. Po znacznym przedawkowaniu mogą wystąpić objawy zatrucia o charakterze psychotycznym (pobudzenie nerwowe, omamy wzrokowe i słuchowe) oraz śpiączka i drgawki.

WPŁYW LEKU NA PROWADZENIE POJAZDÓW I OBSŁUGIWANIE MASZYN

Lek może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

PRZECHOWYWANIE LEKU

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Opracowanie: mgr farm. Ilona Ślugaj, współpraca dr n. med. Krzysztof Piwowarczyk


ZGŁASZANIE DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych - e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Formularz do zgłaszania działań niepożądanych można pobrać na stronie: http://dn.urpl.gov.pl/dn-zgloszenia-dzialan-niepozadanych