- Vigantolvit 4000 IU - skład
- Vigantolvit 4000 IU - wskazania
- Vigantolvit 4000 IU - dawkowanie
- Vigantolvit 4000 IU - przeciwwskazania
- Vigantolvit 4000 IU - ciąża i karmienie piersią
- Vigantolvit 4000 IU - działania niepożądane
- Vigantolvit 4000 IU - środki ostrożności
- Vigantolvit 4000 IU - prowadzenie pojazdów
- Vigantolvit 4000 IU - produkty o tym samym składzie (zawierające te same substancje czynne)
Vigantolvit 4000 IU - skład
1 tabletka powlekana zawiera 4000 j.m. (100 mcg) cholekalcyferolu (witaminy D3). 1 tabletka zawiera 7 mg sacharozy.
Vigantolvit 4000 IU - wskazania
Profilaktyka niedoboru witaminy D i stanów wynikających z niedoboru witaminy D (np. osteomalacja, osteoporoza) u osób dorosłych z otyłością (BMI ≥ 30 kg/m2).
Vigantolvit 4000 IU - dawkowanie
- Profilaktyka niedoboru witaminy D i stanów wynikających z niedoboru witaminy D u osób dorosłych z otyłością
Zazwyczaj zalecana dawka to 4000 j.m. na dobę, w miesiącach od października do kwietnia lub przez cały rok, jeśli nie jest zapewniona efektywna synteza skórna witaminy D w miesiącach letnich.
Bez nadzoru lekarza nie należy stosować tego leku dłużej niż jest to zalecane (powyżej 3 miesięcy) lub w większych dawkach, jak również nie należy stosować jednocześnie innych leków, suplementów diety ani innego rodzaju produktów spożywczych zawierających witaminę D (cholekalcyferol), kalcytriol lub inne metabolity i analogi witaminy D. Lekarz może zalecić pomiar stężenia 25(OH)D w surowicy krwi. - Dzieci i młodzież
Lek Vigantolvit 4000 IU jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (dla tej grupy pacjentów są dedykowane preparaty witaminy D w mniejszej dawce). - Kobiety w ciąży
Lek Vigantolvit 4000 IU jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet w ciąży.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Leku Vigantolvit 4000 IU nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Leku nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek bez kontroli lekarza.
Sposób podawania
Tabletkę należy przyjmować, popijając wystarczającą ilością wody.
Vigantolvit 4000 IU - przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą leku. Hiperkalcemia. Hiperkalciuria. Hiperwitaminoza D. Choroby i (lub) stany prowadzące do hiperkalcemii i (lub) hiperkalciurii. Kamica nerkowa. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe < 30 ml/min/1,73 m2). Rzekoma niedoczynność przytarczyc. Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat. Ciąża i karmienie piersią.
Vigantolvit 4000 IU - ciąża i karmienie piersią
Lek Vigantolvit 4000 IU jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży. W okresie ciąży leki zawierające witaminę D3 należy przyjmować jedynie wtedy, gdy istnieje wyraźne wskazanie medyczne i tylko w dawce niezbędnej do usunięcia jej niedoboru. Lek Vigantolvit 4000 IU jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią.
Vigantolvit 4000 IU - działania niepożądane
Niezbyt często: hiperkalcemia, hiperkalciuria.
Rzadko: świąd, wysypka i pokrzywka.
Częstość nieznana: zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha, biegunka.
Vigantolvit 4000 IU - środki ostrożności
Określając całkowitą dawkę witaminy D, należy uwzględnić już stosowane produkty zawierające witaminę D, kalcytriol lub inne metabolity czy analogi witaminy D, suplementy diety zawierające witaminę D, żywność wzbogaconą w witaminę D oraz stopień ekspozycji pacjenta na słońce.
Witaminę D należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek; w tym przypadku monitorowanie stężenia wapnia i fosforanów jest konieczne, jak również należy wziąć pod uwagę ryzyko wapnienia tkanek miękkich.
Lek Vigantolvit 4000 IU należy stosować z ostrożnością u pacjentów z sarkoidozą ze względu na ryzyko zwiększonego metabolizmu witaminy D do jej czynnej postaci; u tych pacjentów należy regularnie kontrolować stężenie wapnia we krwi i w moczu.
Podczas długotrwałego stosowania cholekalcyferolu należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i w moczu oraz czynność nerek poprzez pomiar stężenia kreatyniny w surowicy. Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz przy jednoczesnym leczeniu glikozydami nasercowymi lub lekami moczopędnymi, a także w przypadku hiperfosfatemii oraz u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem kamicy nerkowej.
