Virumed Junior (Inosine pranobex)

Virumed Junior - skład

1 ml sporządzonej zawiesiny zawiera 312,5 mg inozyny pranobeksu: kompleksu zawierającego inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3. 1 ml zawiesiny zawiera 1,5 mg parahydroksybenzoesanu metylu, 0,3 mg parahydroksybenzoesanu propylu oraz 126,7 mg sorbitolu.

Virumed Junior - wskazania

Lek Virumed Junior jest stosowany wspomagająco u osób z obniżoną odpornością, w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych.
Lek Virumed Junior jest również stosowany w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej (Herpes simplex).

Virumed Junior - dawkowanie

Dawka ustalana jest na podstawie masy ciała pacjenta oraz zależy od stopnia nasilenia choroby. Dawka dobowa powinna być podzielona na równe dawki pojedyncze podawane kilka razy na dobę. Czas trwania leczenia wynosi zwykle od 5 do 14 dni. Po ustąpieniu objawów podawanie leku należy kontynuować jeszcze przez 1 do 2 dni.

• Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku
  Zalecana dawka wynosi 50 mg na kg masy ciała na dobę (0,16 ml na kg masy ciała na dobę), zwykle 3 g (9,6 ml zawiesiny) na dobę, podawane w 3 lub 4 dawkach. Dawka maksymalna wynosi 4 g inozyny pranobeks (12,8 ml zawiesiny) na dobę.
• Dzieci w wieku powyżej 1 roku
  Zalecana dawka wynosi 50 mg na kg masy ciała na dobę, zwykle 0,16 ml na kg masy ciała na dobę, podawane w 3 lub 4 dawkach:
  - masa ciała 41-50 kg - 3 razy 2,4-2,8 ml zawiesiny;
  - masa ciała 31-40 kg - 3 razy 1,6-2,4 ml zawiesiny;
  - masa ciała 21-30 kg - 3 razy 1,2 -1,6 ml zawiesiny;
  - masa ciała 15-20 kg - 3 razy 0,8-1,2 ml zawiesiny;
  - masa ciała 10-14 kg - 3 razy 0,8 ml zawiesiny.
• Dzieci w 1. roku życia
  Leku Virumed Junior nie należy stosować u dzieci w 1. roku życia.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Sposób podawania

Instrukcja dotycząca przygotowania zawiesiny doustnej jest przedstawiona w ulotce dołączonej do opakowania. Należy wstrząsnąć butelką przez minutę bezpośrednio przed każdym użyciem. W celu odmierzenia zalecanej objętości należy stosować strzykawkę doustną dołączoną do opakowania. Zawiesinę należy popić odpowiednią ilością wody.

Virumed Junior - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Inozyny pranobeksu nie należy stosować u pacjentów, u których występuje aktualnie napad dny moczanowej lub zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi.

Virumed Junior - ciąża i karmienie piersią

Preparat Virumed Junior nie jest zalecany do stosowania w czasie ciąży. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie preparatu Virumed Junior, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Virumed Junior - działania niepożądane

Bardzo często: zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, zwiększone stężenie kwasu moczowego w moczu.
Często: wymioty, nudności, dyskomfort w nadbrzuszu; zmęczenie, złe samopoczucie; zwiększone stężenie mocznika we krwi, zwiększona aktywność aminotransferaz i fosfatazy zasadowej we krwi; ból głowy, zawroty głowy; bóle stawów; świąd, wysypka.
Niezbyt często: biegunka, zaparcia; senność, bezsenność; nerwowość; wielomocz.
Częstość nieznana: ból w nadbrzuszu; obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna; rumień.

Virumed Junior - uwagi

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po upływie 5 do 14 dni stosowania leku.
Preparat Virumed Junior należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze stwierdzoną w wywiadzie dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek - w trakcie leczenia tych pacjentów należy ściśle kontrolować stężenie kwasu moczowego.
Podczas długotrwałego leczenia (3 miesiące lub dłużej) u każdego pacjenta należy regularnie kontrolować stężenie kwasu moczowego w surowicy i w moczu, czynność wątroby, morfologię krwi oraz parametry czynności nerek.