- Węgiel leczniczy Norit - skład
- Węgiel leczniczy Norit - wskazania
- Węgiel leczniczy Norit - dawkowanie
- Węgiel leczniczy Norit - przeciwwskazania
- Węgiel leczniczy Norit - ciąża i karmienie piersią
- Węgiel leczniczy Norit - działania niepożądane
- Węgiel leczniczy Norit - uwagi
- Węgiel leczniczy Norit - produkty o tym samym składzie (zawierające te same substancje czynne)
- Węgiel leczniczy Norit - powiązane artykuły
Węgiel leczniczy Norit - wskazania
Nieżyty jelit, biegunka, wzdęcia, nadmierna fermentacja jelitowa, np. przy zmianach klimatu lub składu pokarmu.
Jako lek uzupełniający w leczeniu zatruć toksycznymi substancjami za wyjątkiem zatruć cyjankami, mocnymi kwasami i zasadami.
Węgiel leczniczy Norit - dawkowanie
Biegunka
3-4 kapsułki jednorazowo, popijając niewielką ilością wody. W razie konieczności można dawkę powtórzyć 3 lub więcej razy w ciągu dnia. W razie długotrwałej lub nawracającej biegunki należy zasięgnąć porady lekarza.Zatrucie (po porozumieniu z lekarzem)
Niezwłocznie zażyć 10 kapsułek (jedna po drugiej, popijając niewielką ilością wody). Dawkę należy powtórzyć kilkakrotnie po krótkich przerwach. Zawiesinę węgla aktywowanego można podawać przez zgłębnik żołądkowy, np. podczas płukania żołądka.Węgiel leczniczy Norit - przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Podejrzenie niedrożności jelit, ostry ból brzucha i zapalenie okrężnicy wrzodziejące. Preparatu nie należy stosować u osób nieprzytomnych, u których nie zabezpieczono dróg oddechowych.
Węgiel leczniczy Norit - ciąża i karmienie piersią
Do chwili obecnej nie są znane przeciwwskazania do stosowania preparatu w ciąży i w okresie karmienia piersią.
Węgiel leczniczy Norit - działania niepożądane
Rzadko mogą wystąpić zaparcia. Ponadto preparat może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wymioty, zwłaszcza u dzieci. Opisywano aspirację do płuc (zwłaszcza podczas wymiotów po podaniu węgla). Węgiel barwi stolec na czarno.
Węgiel leczniczy Norit - uwagi
Nie należy stosować węgla aktywnego, jeśli niezbędne jest jednoczesne podanie doustne specyficznego antidotum, np. metioniny. Preparat należy stosować ostrożnie w przypadku zatrucia środkami wpływającymi na perystaltykę jelit (np. opioidy). Węgiel leczniczy jest mało skuteczny w zatruciach m.in. kwasem borowym, siarczanem żelazawym i innymi związkami metali, DDT, cyjankami, litem, metanolem, etanolem, glikolem etylenowym, produktami rafinacji ropy naftowej, a także kwasami i zasadami nieorganicznymi. Istnieje zagrożenie aspiracją do płuc w czasie podawania preparatu pacjentom nieprzytomnym oraz w przypadku zatrucia lekami hamującymi OUN lub mogącymi wywołać drgawki - w takich sytuacjach wymagane jest zabezpieczenie w postaci intubacji przed wykonaniem płukania żołądka. W leczeniu ostrych zatruć, wymioty należy wywołać przed podaniem węgla; węgiel należy podać 30-60 minut po ustaniu wymiotów. Środki przeczyszczające należy stosować ostrożnie i tylko sporadycznie podczas leczenia węglem aktywnym, gdyż ciężka i długotrwała biegunka może spowodować zaburzenia wodno-elektrolitowe.
