Diclomax (Diclofenac)

Diclomax - skład

1 tabletka powlekana zawiera 25 mg diklofenaku potasowego. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Diclomax - wskazania

Objawowe leczenie ostrego bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego.

Diclomax - dawkowanie

Leczenie należy rozpocząć od najmniejszej skutecznej dawki, jednocześnie dostosowując ją indywidualnie na podstawie odpowiedzi pacjenta na leczenie i ewentualnych działań niepożądanych. Działania niepożądane mogą być zminimalizowane przez stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy okres konieczny do kontroli objawów.

• Dorośli
  1 tabletka powlekana co 4 do 6 godzin. Nie należy stosować dawki większej niż 75 mg (3 tabletki) w ciągu doby. Nie stosować dłużej niż 5 dni w leczeniu bólu bez konsultacji z lekarzem.
• Dzieci i młodzież
  Preparatu nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Osoby w podeszłym wieku

W tej grupie pacjentów należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek

Diklofenak jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek. Należy zachować ostrożność i zapewnić odpowiednią kontrolę w przypadku pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek lub wątroby; należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Sposób podawania

Tabletek nie należy przyjmować w trakcie posiłków ani od razu po posiłkach.

Diclomax - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, lub nawracający wrzód żołądka/ krwawienie w wywiadzie (2 lub więcej wyrazistych epizodów zdiagnozowanego owrzodzenia lub krwawienia). Krwawienie lub perforacja w układzie pokarmowym w wywiadzie, w związku z wcześniej stosowaną terapią niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Schorzenia powodujące zwiększoną tendencję do krwawienia. Ciężka niewydolność wątroby. Porfiria wątrobowa. Stwierdzona zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroba naczyń obwodowych i (lub) choroba naczyń mózgowych. Ciężka niewydolność nerek (filtracja kłębuszkowa < 30 ml/min). Trzeci trymestr ciąży. Stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane u pacjentów, u których podanie kwasu acetylosalicylowego lub innych leków hamujących syntezę prostaglandyn może być przyczyną wystąpienia napadu astmy, pokrzywki lub ostrego nieżytu błony śluzowej nosa.

Diclomax - ciąża i karmienie piersią

Nie należy stosować diklofenaku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, chyba że występuje taka konieczność. Jeśli dilofenak stosowany jest przez kobiety planujące ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka powinna być najmniejsza, a czas trwania leczenia najkrótszy z możliwych. Diklofenak jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. Diklofenak nie powinien być podawany w czasie karmienia piersią, w celu uniknięcia działań niepożądanych u niemowlęcia. Stosowanie diklofenaku może zmniejszać płodność i dlatego nie jest on zalecany do stosowania u kobiet planujących zajście w ciążę.

Diclomax - działania niepożądane

Często: ból głowy, zawroty głowy; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, anoreksja; zwiększona aktywność aminotransferaz; wysypka skórna. Rzadko: senność; astma (w tym duszność); zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawe wymioty, biegunka krwotoczna, krew w kale, owrzodzenie przewodu pokarmowego (z lub bez krwawienia lub perforacji); zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia czynności wątroby; pokrzywka; obrzęki; nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne (w tym wstrząs anafilaktyczny); trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość (w tym hemolityczna i niedokrwistość aplastyczna), agranulocytoza. Przyjmowanie diklofenaku, szczególnie w dużych dawkach (150 mg/dobę) i w leczeniu długotrwałym zwiększa ryzyko zakrzepicy tętnic (np. zawał serca lub udar).

Diclomax - uwagi

W przypadku długotrwałego leczenia diklofenakiem należy monitorować wskaźniki krwi oraz czynność wątroby i nerek. Zdolność do reakcji może być ograniczona u niektórych pacjentów przyjmujących preparat; należy wziąć to pod uwagę, kiedy konieczna jest zwiększona koncentracja, np. podczas prowadzenia pojazdów. Pacjenci, u których podczas stosowania leków z grupy NLPZ wystąpiły zawroty głowy, senność, zmęczenie lub zaburzenia widzenia, powinni zrezygnować z prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.